Grenzen aan de betalingsregeling

2 september 2019 - Schuldinfo

Wanneer het loonbeslag onvoldoende oplevert wordt door de deurwaarder nog wel eens geprobeerd om een aanvullende betalingsregeling te treffen. Het individuele budgetplaatje kan ruimte bieden voor zo’n extra regeling, maar vaak is dat niet het geval. Een te krap budget leidt tot nieuwe schulden en als hulpverlener dien je hier bedacht op te zijn. Dit geldt overigens ook voor de deurwaarder, zo oordeelt de tuchtrechter in een tweetal uitspraken, die bij het treffen van een betalingsregeling ook de belangen van de debiteur moet meewegen. Naast een ontoereikend budget, ligt er nog een ander risico op de loer, wanneer niet met alle schuldeisers een regeling wordt getroffen. Benadeling van schuldeisers kan namelijk tot afwijzing van dwangakkoord en wsnp leiden.


Omzeiling beslagvrije voet
De eerste situatie waarover de Kamer voor gerechtsdeurwaarders moest oordelen betreft een loonbeslag waarvan de beslagvrije voet hoger was dan het inkomen waardoor er geen  beslagafdracht kon plaatsvinden.
Na herhaaldelijk verzoek door de deurwaarder heeft de debiteur telefonisch contact opgenomen. Er is een betaalafspraak gemaakt van € 50,00 per week. De betalingen worden via de werkgever op het loon ingehouden.
De debiteur heeft onder meer vanwege het uitoefenen van druk een klacht ingediend bij de kamer voor gerechtsdeurwaarders. De kamer oordeelt als volgt:

Beoordeling
“De hiervoor beschreven gebeurtenis lijkt een bewuste omzeiling van de beslagvrije voet. Er vallen immers per 7 juli 2016 geen gelden meer onder het beslag in verband met de herberekening van de beslagvrije voet. Op basis van de (hoogte van de) thans geldende beslagvrije voet wist, dan wel behoorde de gerechtsdeurwaarder te weten dat de debiteur betalingsregeling, die via de werkgever liep, eigenlijk helemaal niet kon nakomen; deze betrof € 50,00 per week en dat komt maandelijks neer op meer dan € 200,00. Hoewel de hoogte van de beslagvrije voet een betalingsafspraak met de debiteur niet per definitie uitsluit, is het de verantwoordelijkheid van gerechtsdeurwaarder de belangen van de debiteur mee te wegen in de totstandkoming van een betalingsafspraak. En hoewel de debiteur ook een eigen verantwoordelijkheid draagt, had de gerechtsdeurwaarder in elk geval de consequenties van de afspraak met haar moeten bespreken. Onvoldoende is gebleken dat dat hier is gebeurd. De kamer is van oordeel dat de gerechtsdeurwaarder zich op dit punt schuldig heeft gemaakt aan zeer onzorgvuldig gedrag dat tuchtrechtelijk bestraft dient te worden.”

Vervolgens wordt als maatregel een berisping opgelegd.

Afdwingen betalingsregeling
In de tweede situatie waarover de Kamer voor gerechtsdeurwaarders moest oordelen heeft deurwaarder per brief aan de debiteur meegedeeld dat hij genoodzaakt is om verdere executiemaatregelen te nemen indien betrokkene nalaat om ten minste een bedrag van € 50,- per maand te betalen, nu de beslagvrije voet hoger blijkt dan de maandelijkse uitkering.
De debiteur heeft vanwege het afdwingen van de betalingsregeling een klacht ingediend bij de kamer voor gerechtsdeurwaarders. De kamer oordeelt als volgt:

Beoordeling
“Naar het oordeel van de kamer heeft de gerechtsdeurwaarder oneigenlijke druk op klaagster uitgeoefend door aan haar de brief van 11 november 2016 te versturen waarin wordt gedreigd met executiemaatregelen in de vorm van beslag op en het verkopen van haar inboedel, of haar auto indien zij niet voldoet aan een betalingsregeling van € 50,- per maand. Door aan klaagster, onder dreiging van beslag dat waarschijnlijk niets oplevert, een betalingsregeling aan te biedenwaardoor het inkomen van klaagster, zoals de deurwaarder op dat moment wist of in ieder geval had kunnen weten onder de beslagvrije voet kwam te liggen, maakt de gerechtsdeurwaarder misbruik van recht. Dit leidt ertoe dat de klacht terecht is voorgesteld. Op grond van het bovenstaande acht de kamer termen aanwezig de gerechtsdeurwaarder na te melden maatregel op te leggen.”

Ook bij deze klacht legt de kamer als maatregel een berisping op.

Benadeling schuldeisers
Naast nieuwe schulden wanneer het budget niet toereikend is, ligt er nog een ander risico op de loer wanneer niet met alle schuldeisers een regeling wordt getroffen. Dit overkwam een debiteur wiens verzoek om een dwangakkoord in hoger beroep werd afgewezen omdat de bewindvoerder naast het loonbeslag, met een aantal schuldeisers (waarschijnlijk degenen die de meeste druk uitoefenen) een betalingsregeling had getroffen. Het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden overweegt hierover:

“Tot slot is op de zitting gebleken dat op initiatief van de beschermingsbewindvoerder sinds drie à vier maanden aan enkele schuldeisers bedragen van € 5 à € 7,50 (in totaal circa € 50 per maand) worden betaald. Deze betalingen zijn volgens de beschermingsbewindvoerder erop gericht beslaglegging op de (in)boedel van [appellanten] te voorkomen. De beschermingsbewindvoerder heeft op vragen van het hof verklaard dat de overige schuldeisers niet op de hoogte zijn gebracht van deze betalingen en daar dus ook niet mee hebben ingestemd. Door deze selectieve betalingen hebben [appellanten] het gros van hun schuldeisers – waaronder [geïntimeerde 1] en PB TankCollect – benadeeld.”

Toon je goede wil door extra af te lossen, wordt dit als benadeling van schuldeisers bestempeld en afgestraft. Het is met name van belang om in de aanloop van een schuldregeling hier alert op te zijn.


Voorbeeldbrief
Mocht je te maken krijgen met het uitoefenen van druk voor het treffen van een betalingsregeling, terwijl er al loonbeslag is gelegd, maak dan gebruik van de voorbeeldbrief die je op SchuldInfo kunt downloaden. 

Meer informatie
Kamer voor gerechtsdeurwaarders 29 mei 2018, ECLI:NL:TGDKG:2018:242
Kamer voor gerechtsdeurwaarders 19 juni 2018, ECLI:NL:TGDKG:2018:191
Hof Arnhem-Leeuwarden 4 juli 2019, ECLI:NL:GHARL:2019:6289
Voorbeeldbrief: Naast loonbeslag aanvullende betalingsregeling afdwingen